|
2.MEŞRUTİYET
(23 Temmuz 1908)
Osmanlı
Devleti’nde padişahın yetkilerinin ve yönetiminin anayasa ile ikinci kez
düzenlendiği dönemdir. II. Abdülhamit’in 1. Meşrutiyetin sona erdirilmesinden
itibaren uyguladığı baskı politikasına rağmen, devlet içinde bazı gizli siyasi
faaliyetler devam etmiş ve cemiyetler kurulmuştur. Bu cemiyetleri kuranlar,
devletin kurtuluşu için değişik fikirlere sahip olduklarından aralarında bir
birlik yoktur.
Aydınların bir bölümü, Osmanlı Devleti’nin
çöküntüye uğramasının önlenmesi için yeniden Meşrutiyetin ilan edilmesi ve
anayasal düzene geçilmesi görüşündedirler. Bir kısım aydın da, güçlü olabilmek
için dünyadaki büyün Müslümanları birleştirecek bir İslam birliğinin
oluşturulmasından yanadır. Bir başka grup aydın da, dünyadaki bütün Türklerin
bir yönetim altında birleştirilmesi düşüncesini taşımaktadır.
Böyle farklı düşüncelerin benimsendiği bir
ortamda meşrutiyet idaresine taraftar olan aydınlar, İttihat ve Terakki adı
altında gizli bir dernek kurmuşlardır. Bu derneğe üye olanların amacı, II.
Abdülhamit’e meşrutiyet yönetimini zorla kabul ettirmektir. İngiltere ve
Rusya’nın Reval şehrinde yaptıkları gizli görüşmelerde, Makedonya’nın Osmanlı
Devleti’nden ayrılması konusunda fikir birliğine vardıklarını öğrenen İttihat
ve Terakki yönetimi hemen harekete geçmeye karar vermiştir. Cemiyete bağlı 3.
Ordu subayları arasında amaç birliği sağlanmış, Niyazi Bey ve Eyüp Sabri Bey
Manastır bölgesinde; Enver Bey Selanik yakınlarında birlikleriyle dağa çıkarak
ayaklanmışlardır. Cemiyet, Selanik’te, Manastır’ da ve diğer Rumeli
şehirlerinde hürriyetin ilanına karar vermiştir. Ayaklanmanın genişlemesinden
korkan II. Abdülhamit, 2. Meşrutiyet’ i ilan ederek, Kanun-i Esasi’ yi yeniden
yürürlüğe koymuştur. Ardından da seçimler yapılarak, Mebusan Meclisi
açılmıştır. 2. Meşrutiyet ile birlikte 1876 anayasası üzerinde 1909’da yapılan
değişiklikle padişahın yetkileri sınırlandırılmıştır. Yeni düzenlemeye göre
padişah sadrazamı atayacak, bakanları sadrazam belirleyecek ve padişahın onayına
sunacaktır. Bakanlar kurulu yasama meclislerine karşı sorumlu kılınmıştır. Her iki meclise de kanun
teklif etme yetkisi tanınmıştır. Padişahın kanunları veto etme yetkisi
sınırlandırılmıştır. Basına sansür konulamayacağı belirtilmiştir. Ancak bu anayasa
iç karışıklıklar, savaşlar, İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin tutumu yüzünden
gerektiği biçimde uygulanamamıştır. Özellikle İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin
bir yıl sonra Abdülhamit’i 31 Mart ayaklanması sonucunda tahttan indirterek,
onun sahip olduğu hak ve yetkileri kendi üzerlerine almaları yüzünden 2.
Meşrutiyet de beklenen faydayı sağlamamıştır. 2. Meşrutiyet Devletin çöküşünü
önleyemediği gibi, 2. Meşrutiyet yıllarında Bulgaristan’ın bağımsızlığını ilan
etmesi, Yunanistan’ın Girit’ i ele geçirmesi, Avusturya_Macaristan’ın
Bosna_Hersek’ i topraklarına katması gibi olaylar yüzünden devlet büyük kan
kaybına uğramıştır.
Son Güncelleme : 05-03-2008 01:01
|
|
|